Йөзеңдә күрдем, әй җан, бәйрәм айын,
Моның шөкранәсе корбан булайын.
Әгәр көн тугмаса һәм, йакты кылгай
Йөзең нуры бу дөнйаның сарайын.
Гәр Әфләтун сәнең гъишкыңда төшсә,
Бирер йилгә камуг тәдбир-ү райын.
Шәкәр тик сүз белә, тутый телеңез
Ничә күб сайд итәр җаннар һомайын.
Сәгъәдәт берлә бәхт — икесе бечте
Буйыңызга Ләтафәтнең букайын.
Иҗазәт бирсәңез, таң йактысы тик,
Җәһанга, хөснеңез ча(у)вын йәйәйен.
Сезә диб килде: Хәрәзмине асраң
Кем, асрарлар камуг шаһлар гәдайын...
Бечте — кисте.
Ләтафәтнең — гүзәллекнең.